خدايا، اي پروردگار بزرگ به اميد ياريت مي نويسم

ديگه خسته شدم

ديگه بريدم

ديگه تنهايي داره منو از پا در مي آره

ديگه نمي تونم دوريش و تحمل كنم

ديگه انتظار داره منو مي كشه همچون يك قاتل حرفه اي

ديگه چشمام هم خسته شدن

ديگه اونام خسته از نديدنش و اشك ريختن شاند

ديگه قلبم داره از تپش مي افته

نگراني و دلهره يك لحظه ام تنهام نمي ذاره

خدايا تو كه عالمي و دانا كمكم كن

اين بنده ات رو به جرم دوست داشتن همه تنهاش گذاشتن تو تنهاش نذار بذار هنوزهم مثل هميشه بگه خدا بزرگه

خدايا نذار بگن بيهوده رفتي اين همه راه رو...

ترس همه وجودمو گرفته ديگه دارم قالب تهي مي كنم

پر شدم از اضطراب و نگراني واسه اون

اوني كه همه وجودش تو وجودمه و من هنوز چشم به راهشم

ديگه تحمل انتظار و دوري رو ندارم خدايا اين همه سال كافي نيست!

خدايا من تنها بهونه زندگيمو مي خوام

مي خوام تو واسم سببش كني زيباترين و قشنگ ترين سبب زندگي من

كاش مي شد عشق تو رو فرياد زد کاش می شد همه جا به همه کس حرف دل و گفت

كاش مي شد رو در و ديوار شهر اسم تو رو حك كرد كاش مي شد سرنوشت و عوض كرد و عشق و واسه هميشه كنار گذاشت و از روي صفحه روزگار محوش كرد یا اینکه به همه مردم دنیا عشق و تقسیم کرد

كاش مي شد كه مي تونستي وقت ديدار همه حرفايي كه وقتهاي تنهايي و دلتنگي با خودت مرور مي كني را بهش بزني و خودت رو  خلاص كني
سخته تحمل اين همه دلتنگي سخته انتظارهاي طولاني سخته
حتي تو خيال هم تصور رفتنت پشتم و مي لرزونه
نمي دونم با اين درد چه طور بايد كنار اومد اما من هنوز هم منتظرم منتظر حضورت نازنينم
كاش مي شد به همه مردم دنيا گفت كه عاشقيم اما نمي شه
كاش مي شد كه بري تو شهر و عشق تو فرياد بزني اما نمي شه
كاش مي شد بتونی همه عاشقا رو به معشوقشون برسونی و خودت با خیال راحت دست نازنینت و بگیری و بری یه جای دنج واسه همیشه آرام و بی دغدغه زندگی کنی و فقط نگرانی ات از راحت بودن یا نبودن معشوقت باشه

کاش می شد....

خداي من، پروردگار بزرگ، در اين لحظات كه در تنهايي و بي كسي به سر مي برم و شكوه ها و ناله هايم جز به گوش تو به گوش هيچ بني بشري نمي رسد، نمي دانم چه سرنوشتي براي من رقم خواهد خورد، خدايا نمي دانم در اين دنيا كه هر كس فقط به خود مي انديشد عاقبتم چه مي شود؟

خير يا شر... اما از تو مي خواهم چيزي را برايم رقم بزني كه موجب طاعت روزافزون شود نه موجب سركشي و عصيان.

خدايا من هنوز در خير و شر بودن اين احساس به يقين نرسيده ام نمي دانم كه عاشق بودن باعث به كمال رسيدن مي شود، يا به زوال.

خدايا تنها بودن و انتظار من تا كي ادامه دارد...

به اميد ياري ات خداي من.

خدای من در این دوئل عقل و دل همیشه دل نگران وعقل حیران است.
نمی دانم چرا چنین حیران ونگران در این جا مانده ام از یک طرف غرور و از یک طرف قلب ، اما این غرور کاذب نیست این غرور ، عزت وجود من است. این غرور تنها غرور کوچک من نیست ، غرور قلب من هم هست غرور نازنینم ، غرور کسی که ذرات وجودم پر است از او
کسی که شاید اگر او نبود این زندگی هم برای من وجود نداشت ، خدایا تمام وجودم در نگرانی او بسر می برد، این نگرانی را دوست دارم چون این نگرانی به زندگی من معنای خوبی بخشید شاید با عشق خیلی فاصله دارم نمی دانم؟ اما این را می دانم که این گونه زندگی کردن را دیوانه وار دوست دارم ، دوست دارم دیوانه باشم خدایا می گویند عشق از آن توست پس این نعمتت را به من هم عطا کن ، اما نه یک عشق زمینی ، عشقی فراتر از زندگی فراتر از وجود خاکی ام.
خدایا دوست دارم بعد از مرگم کسانی که بی نهایت دوسشان دارم اما هیچگاه نتوانستم این حس را به آنها ابراز کنم بدانند که چگونه با رفتار خود ذره ذره قلب مرا آب کرده و باعث ایجاد این زندگی زیبا شده اند. خدایا من نمی دانم بین دوست داشتن و عاشق شدن چه قدر فاصله وجود داره اما من پس و پیش رفتن در این وادی را بی نهایت دوست دارم ، خدایا شاید دوست داشتن خیلی برتر از عشق باشد ، اما به نظر من دوست داشتن ابتدای عشق است.
دوست داشتن ، نگران بودن ، هزار بار مردن همه خیلی شیرین و لذت بخش است حتی وقتی ذره ذره وجودت آب می شود خیلی زیباست. زندگی کردن بدور از واقعیت و در دیوانگی هم خیلی زیباست
من عاشقم عاشق این زندگی که معشوق تو هستی

اما اینها حرف زبان نیست اینها حرف دلی است که دیگر چشمانم هم حرفهایش را باور می کنند

از خدامی خواهم اگه یک وقتی رفتی و منو نخواستی منم نمونم چون اینجا موندن بدون دل امکان نداره دیگه دلمو پس نمی گیرم

نذار تنهاییهام همه وجودمو به آتش بکشد من تورا می خواهم تا کی باید اینو بگم نمی دونم نمی دونم

کاش بودی کاش بودی تا بجای اینکه اینها را اینجا بنویسم بر گوشت نجواکنان می خواندم از تنهاییهام خسته شدم من از جنس این آدمکها نیستم اینهایی که ظاهرا حرفهای مارا می فهمند اما نمی فهمند خسته شدم از این حالت جنون که تو نیستی 

چقدر خوبه حس کنی اونیکه تمومه زندگیتو به تاراج برده هنوزم دوستش داری

چقدر لذت بخشه وقت دیدار به اونیکه تموم لحظات زندگیت بخاطرش بارونیه بخندی و فقط بگی دوستش داری

میگن دوست داشتن برتر از عشقه ولی من می گم دوست داشتن ابتدای عشقه

چقدر سخته تو تنهاییهات با اونیکه تمام زندگیت و ازت گرفته ساعتها حرف بزنی اما لحظه دیدن حتی نفس کشیدنت هم یادت بره چقدر سخته کسی و دوست داشته باشی اما نتونی این احساست و ابراز کنی و مجبور باشی به جرم عاشقی تحمل کنی

 آره زندگی همچنان سخت وآسان می گذره اما چیزی که از من به یادگار واست می مونه قلب عاشقمه که حتی از تپیدنهای بی تو هم خسته شده آره این تنها زندگی منه زندگی من تو این یه کار داره خلاصه می شه چون دیگه نمی تونه بدون تو سر کنه

چقدر سخته همه فکر کنن می شناسنت اما کسی نشناستت چقدر سخته همه فکر کنن اجتماعی ترین فردی که می شناسن تویی اما اینو ندونن تنهاترین فردی که می شناسن تویی

خیلی سخته آدم کلی دوست صمیمی با یه پدر و مادر خیلی مهربون با یه خواهر خیلی خوب خوب تر از فرشته ها داشته باشه اما اما نتونه بهشون درباره دردی بگه که داره ذره ذره وجودش و از بین می بره و داره کم کم ازش یه جسمی می سازه که روحش قبلا پرواز کرده

خدایا خیلی دوست داشتنیه ساعتها ودقایق و ثانیه های زندگیت همش اون باشه

 خدای من می خوام برم می خوام برم یه جایی که فقط آدمای خوبت اونجان فقط آدمای خوب

 به نام خدا

سلام

دیدن سختی کشیدن دیگران تا کی ؟

دیدن عاشقای دلشکسته تا کی؟

دیدن تو آرزو موندن یک عاشق تا کی؟

رفتن و فراموش کردن تا کی؟

موندن و غصه رفته ها رو خوردن تا کی ؟

ندیدن قلب نازنینت تا کی؟

خدایا کشیدن این بار خستگی تا کی؟

موندن و دم نزدن از عاشقی تا کی؟

دیدن قلبتو هزار بار تووخودت مردن تا کی؟

دیدن درد کشیدن قلبت و حرفی نزدن تا کی؟

کشتن این قلب کوچکت تو ویرونه عشق تا کی؟

پنهونی اشکای تو از نازنینت تا کی؟

خاموش کردن شعله عاشقی تا کی؟

موندن و انتظار مرگ وکردن تا کی؟

خدایا این غصه ها تا کی ادامه داره؟

این خستگی ها تا کجا با من می آد؟

قایقی شکسته ام 

به یاد آور مرا

در میان صخره های غم تنهایی

در میان سکوت مرغابیان

تن فرسوده در انتظار توست

بادبان های این قایق شکسته را

به حرکت در آور

یاد کن از من       بادبان هایم      »تنها امیدم برای زندگیست«

سلامی دوباره از یک آدم خسته نه از تو نه از عشق تو از زمونه

این زمونه نامرد بی مروت

خیلی دوست دارم بهت بگم چقدر دوستت دارم اما همیشه این زمونه مانعم میشه

گل من خیلی دلم واست تنگه اینو کسی نمی تونه درک کنه

آخه خیلی سخته به آدم های دور وبرت بگی دل واسه کسی می تپه که شاید هیچوقت نتونی اینو بهش بفهمونی

خیلی سخته به آدم های دور برت که خیلی عادی زندگی می کنن و همه چی رو واقعی می دونن بگی الکی الکی عاشق شدی

خیلی سخته بگی دلیل همیشه بارونی بودن چشمات عشقه

آخه وقتی بخوای بهشون بگی می گن مگه عشق بچه بازی برو برو داری اشتباه می کنی

این فقط یک احساس بچه گونه است مگه اصلا عشق وجود داره عشق مال تو قصه هاست

آره گل من حالا من چطور به این آدم ها بگه عشق سهم قلب منه

عشق تو قلب من خونه کرده

اونم عشق کی عشق تو عشق تو نازنینم

خیلی سخته وقتی بهت بگن واسه چی گریه می کنی بگی دلم گرفته ولی نتونی بگی از چی

حالا دوست دارم به تو بگم بگم از چی دلم گرفته از این زمونه که نمی ذاره بهت بگم عاشقتم

خیلی سخته عشقت و ببینی که داره می ره ولی نتونی همراهش باشی

چقدر سخته عشقت و گریون ببینی و نتونی دلداریش بدی

دوستت دارم

دوستت دارم خیلی زیاد            

                                    این شعر فریدون واسه تو گل نازنینم

دوست دارم  دوست دارم                     دوستت دارم دوست دارم

قد تموم آدما                                     قد تموم عاشقا         

دل بردی و پنهون شدی   دل بردی و پنهون شدی

از من چرا ای بی وفا ازمن چرا از من چرا؟؟؟